جواب:

اجمالاً ولایت برای فقیه جامع الشرایط ثابت است
و حکم مجتهد جامع الشرایط متّبع است.

جواب:

اطلاق عناوین و نسبت‌های مزبور به این اشخاص جایز و روا نیست؛ زیرا ممکن است نظر فقهی آنان بر این اساس شکل گرفته باشد که ولایت فقیه محدود به امور خاصی است. بنابراین به‌کار بردن چنین الفاظ و نسبت‌هایی، معصیت قطعی محسوب می‌شود.
البته کسانی که با این دیدگاه مخالف‌اند نیز باید در اظهار نظرهای خود دقت و تأمل لازم را داشته باشند و با تدبیر و حکمت سخن بگویند، تا آسیبی به اسلام و مسلمانان وارد نشود و موجب تفرقه در صفوف مسلمین و گسست در امت اسلامی نگردد.

جواب:

ج1) لقب «امیرالمؤمنین» به‌طور ویژه و انحصاری برای حضرت علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) است و استفاده از آن برای دیگران جایز نمی‌باشد. بااین‌حال، به کار بردن عنوان «ولی امر مسلمین» برای غیرمعصوم ـ به‌ویژه در صورتی که منظور از آن، نوعی ولایت و سرپرستی باشد که از سوی امام عصر (عج‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) به او واگذار شده است ـ مانعی ندارد.

ج2) اصل مسئله ولایت فقیه به صورت کلی و محدود (فی‌الجمله) مورد اتفاق فقها می‌باشد؛ یعنی هیچ فقیهی نیست که منکر اصل ولایت فقیه باشد. بااین‌حال، حدود و دامنه اختیارات ولایت فقیه (سعه و ضیق آن) از جمله مسائلی است که میان فقها اختلاف نظر وجود دارد.

ج3) عدم اعتقاد به ولایت مطلقه فقیه، هیچ ضرری به اسلامیت و تشیّع فرد وارد نمی‌کند.