سوال:
من میدانم که غیبت گناه کبیره است و شنیدن آن نیز گناه دارد حالا اگر کسی به خانه من آمده و یا من جایی رفتهام و آدمهای آن جمع شروع به غیبت کنند و من همراهی نکنم ولی شنونده باشم باز هم گناه دارد؟
مثلا مهمان من شروع به غیبت کنند. من که نمیتوانم به او بیحرمتی کنم و بیرونش کنم ولی سکوت کنم و با او همراهی نکنم حکمش چیست؟
جواب:
اگر در مجلسی قرار گرفتهاید که مشغول غیبت هستند یا میشوند، اگر امکان دارد با کمال نزاکت و مدارا بخواهید که آن بحث را رها کنند و اگر این طریق موثر نمیشود، شما بحثی و سخنی را مطرح کنید که مسیر سخن عوض شود و اگر این هم موثر واقع نمیشود، چنانچه برخاستن و ترک آن مجلس کردن منجر به دشمنیها و بدبینیها و مشکلات دیگر نمیشود، مجلس را با مدارا ترک کنید و اگر ترک کردن مجلس مشکلاتی به بار میآورد، در مجلس بمانید و خودتان را با آنها شریک در بحث و گفتگو نکنید و در این صورت گناهی بر شما نیست.
راجع به مهمانی که بر شما وارد میشود، با کمال ادب و مهربانی و دوستانه به او تذکر دهید. اما بیرون کردن و امثال آن غالبا موثر نیست بلکه طرف بدبینی به دین و اهل دین پیدا میکند.
روشی که عرض شد احتمال موفقیت دارد و اگر اثر نکرد با ذکر وعده عذاب الهی او را متنبه سازید و اگر موثر نشد شما وارد قضیه نشوید و سخنی در موافقت با او نگویید و حتی اگر بتوانید توجه خود را از شنیدن آن سلب کنید و در این صورت گناهی بر شما نخواهد بود.
طراحی و توسعه : پارسیکام