جواب:

آن حکم در حقّ آنان نافذ نیست و نمی‌توانند طبق آن حکم، عمل نمایند.

جواب:

ديدن ماه با چشم مسلح در ثبوت اول ماه كافى است.

جواب:

سنّ تكليف دختران، نُه سالِ كامل قمری است؛ اگر قدرت انجام روزه را دارد بايد انجام دهد و اگر قدرتش را ندارد نبايد روزه بگيرد و بايد هر وقت قدرت يافت، قضای آن را به‌جا آورد.

جواب:

اين‌گونه ضعف و سستي‎ها تقريباً لازمۀ روزه است و برای نوع افراد پيش می‎آيد و نمی‎توان به‌خاطر آن، روزه را خورد. هنگامِ سحر، از غذای مقوّی استفاده كنيد و ساعات خوابِ شب را كمی بيشتر نماييد تا در روز دچار مشكل نشويد.

جواب:

اگر سردردی است كه قابل‌تحمّل نيست، روزه واجب نيست، ولي اگر با مراعات بعضی امور مثل استراحتِ بيشتر و يا خوردن دارو در شب، باعث کم شدنِ سردرد شود، روزه واجب است.

جواب:

اگر می‌توانند، از ساعات كار كم كنند و روزه‌ها را بگيرند و از بركات آن محروم نشوند و اگر اين كار ميسّر نيست، هر روز صبح به‌قدر مسافت شرعی مسافرت كنند و روزۀ خود را در آنجا افطار نمايند تا فقط قضای آن روزها به‌عهده او بیاید و كفّاره نداشته باشد.

جواب:

از هنگامی‌كه شخص يقين به طلوع فجر صادق كند، امساك واجب است و می‌تواند نماز صبح را بخواند و چون زمان دقیقِ طلوع، موردِ اختلاف‌نظرِ منجمان می‌باشد، احتياط اين است كه در روزه امساك را قدری قبل از ساعتِ اعلام‌شده، شروع كند و نماز صبح را قدری بعد از آن ساعت بخواند.

جواب:

لازم نيست روزۀ هر روز را به‌خصوص نيّت كنید، بلكه همين اندازه كه بدانيد روزۀ ماه رمضان را می‌گيريد، كافي است.

جواب:

اگر قبل‌ازظهر يادش آمد، نيّت كند و روزه صحیح است و اگر بعدازظهر يادش بيايد، روزه باطل است، ولي بايد آن روز را امساك كند و بعد هم قضای آن را بگيرد.

جواب:

روزه ماه مبارک رمضان از واجبات قطعی و از ضروریات دین است و وجوب آن صریحاً در قرآن کریم آمده است و منکر آن، مرتدّ از دین خداوند خواهد بود و کسی که روزه این ماه شریف را بدون مجوز بخورد، مورد تعزیر قرار خواهد گرفت.