جواب:

کسی که قصد اقامه ده روز در محلی را دارد، باید از اول قصد ماندن در آن محل یا توابع آن مانند باغ‌ها را داشته باشد.

جواب:

درصورتی‌که از اول قصد خروج به کمتر از مسافت شرعی از آن محل و توابع آن را حتی به مدت یکی دو ساعت داشته باشد، مضرّ به قصد اقامه است، هرچند به حد ترخص نرسد، و باید نماز را قصر بخواند و روزه‌اش صحیح نیست.

جواب:

درصورتی‌که از اول قصد خروج از محل اقامه را نداشته باشد، پس از خواندن یک نماز چها رکعتی می‌تواند مکرر به کمتر از مسافت شرعی رفت‌وآمد کند.

جواب:

مبدأ در اقامه ده روز طلوع فجر صادق است و منتهای اقامه، غروب روز دهم، ولی اگر مسافر در بین روز به محل اقامه برسد، باید قصد ماندنِ ده‌شبانه روز کامل را داشته باشد؛ یعنی مثلاً اگر ساعت ورود دوازده ظهر باشد، باید قصد ماندن تا ساعت دوازده ظهرِ روز یازدهم را داشته باشید.

جواب:

اگر با نیت روزه به مسافت شرعی (چهار فرسخ) برود و در سفر افطار کند و برگردد، روزۀ آن روز بر او واجب نیست و کفاره ندارد ولی قضای روزه را بعد از رمضان بگیرد.

جواب:

اشكال ندارد، ولى مكروه است

جواب:

در فرض سؤال، كه زن بنا دارد در وطن شوهر همراه با شوهر زندگى كند، اعراض قهرى از وطن خود اوست و در بازگشت به وطن جهت صله ارحام، حكم مسافر را دارد.

جواب:

تا به حد ترخص نرسيده است، نبايد افطار كند والّا علاوه‌بر قضا، کفاره هم واجب می‌شود

جواب:

جايز نيست

جواب:

چنانچه قبل از اذان ظهر به وطن برسيد و در مسافرت هم كاری كه روزه را باطل می‎كند، انجام نداده باشيد، بايد قصد روزه كنيد و روزه صحيح است