جواب:

لازم نيست، اما نبايد تأخير به حدّی باشد كه مسامحه و كوتاهی در تكليف صدق كند.

جواب:

افطار روزۀ قضای ماه رمضان (اگر وقت قضا تنگ نباشد) قبل از ظهر اشكال ندارد، امّا افطار آن در بعد از ظهر، جايز نيست و كفاره نيز بر فرد واجب می‎شود و كفاره آن، اطعام ده مسكين و در صورت عجز از اطعام، سه روز روزه گرفتن است.

جواب:

خير، مگر آنكه قصد اقامت ده روز كرده باشيد.

جواب:

هم‌زمان بودن روزه قضا اشكال ندارد، بنابراين چند نفر می‎توانند در يك روز، روزه قضای او را به‌جا آورند.

جواب:

اگر عذر او در خوردن روزه، خوف از ضررِ روزه بر جنين بوده است، بايد علاوه‌بر قضا، براى هر روز يک مدّ طعام به‌عنوان فديه بپردازد، و اگر قضا را بعد از ماه رمضان تا ماه رمضان سال بعد، بدون عذر شرعی به تأخير انداخته، کفاره تأخیر هم بر او واجب است يعنى بايد براى هر روز يک مد دیگر طعام به فقير بدهد.

جواب:

كفاره آنها را بپردازيد و قضای روزه‎های گذشته را به‌جا آوريد. البته لازم نيست قضای آنها پی‌درپی باشد و اگر با فاصله هم نمی‎توانيد قضای آن را به‌جا آوريد، هر وقت قدرت پيدا كرديد انجام دهيد و در غير اين صورت بايد برای انجام آن وصيت كنيد. درباره روزه‎های امسال نيز اگر تا رمضان آينده قادر به انجام قضای آن نشويد، گرفتن روزه واجب نيست؛ فقط كفّاره آن را (750 گرم گندم برای هر روز) بپردازيد.

جواب:

در فرض سؤال، اگر در تأخیر معذور نبوده است، بايد علاوه‌بر قضای روزه‌ها براي هر روز يك مد (750گرم) گندم يا جو يا آرد به‌عنوان كفارۀ تأخیر به فقيرِ غيرِ سيّد بدهد و دادن پول كافي نيست و بايد خود جنس باشد

جواب:

اگر نمى‌تواند تا ماه رمضان آينده آنها را به‌جا آورد، بايد براى هر روز يک مد طعام به فقير بدهد و هر زمان توانايى پيدا كرد، بايد روزه‌ها را قضا كند.

جواب:

كفاره تأخير روزه با گذشت چند سال اضافه نمی‎شود

جواب:

برای هر روز، يك مُد طعام (تقريباً 750 گرم گندم، آرد و ...) به فقير غيرِ سيّد بپردازيد و قضای آن را هم بعداً به‌جا آوريد.