جواب:

اگر شخص مذكور می‌داند كه قبل از اذان صبح محتلم می‌شود، بنابر احتياط واجب نبايد بخوابد و اگر خوابيد و قبل از اذان صبح بيدار شد و وقت تنگ بود، تيمّم بدل از غسل انجام دهد. و اگر خوابيد و بعد از اذان صبح بيدار شد و يقين داشت که قبل از اذان محتلم شده است، روزه را بگيرد و بنابر احتياط واجب قضای آن را نيز به‌جا آورد، و اگر يقين دارد که بعد از اذان صبح محتلم شده يا شک دارد که قبل از اذان صبح، محتلم شده يا بعد از آن، روزه صحيح می‌باشد.

جواب:

اشكال ندارد و روزه صحيح است

جواب:

چنانچه گردوغبار وارد حلق شود، روزه اشكال دارد. لذا در اين صورت اگر امکان دارد در ماه مبارک رمضان، کار خود را تعطيل کند تا روزه بگيرد و اگر اين کار برای وی ممکن نيست و اختلال در معيشت او حاصل می‌شود، پس روزانه اول صبح يک مسافرت چهارفرسخی (22/5 کيلومتر رفت و 22/5 کيلومتر برگشت) انجام دهد و در آن سفر، روزه را بخورد و برگردد و سپس آنها را بعد از ماه مبارک قضا نمايد.

جواب:

زيرِ آب ‌‌رفتن‌ با لباس‌ غواصّي‌، بنابر احتياط‌ واجب‌ مُبطل‌ صوم‌ است، ولي‌ اگر شخص‌ داخلِ‌ زيردريايی‌ كه ‌شبيه‌ اتاق است‌ و چسبیده به بدن‌ نيست،‌ زير آب‌ برود، روزه‌ باطل‌ نمی‌‌شود.

جواب:

شياف، مبطلِ روزه نيست

جواب:

اگر اختياری نباشد، اشکال ندارد، ولى اگر از روى عمد باشد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

جواب:

مجموع رفت‌وبرگشت نباید کمتر از هشت فرسخ باشد و لازم است هریک از رفتن و برگشتن کمتر از چهار فرسخ نباشد وگرنه نماز تمام است

جواب:

مبدأ، محاسبۀ مسافتِ آخرین خانه‌های شهر می‌باشد. فرقی بین بلاد کبیره و صغیره نیست و پایان آن، ابتدای خانه‌های شهرِ مقصد است.

جواب:

معیار اتمام نماز و صحت روزه برای مسافر، کثرت سفر نیست، بلکه شغل بودنِ سفر و یا برای شغل، سفر کردن است.

جواب:

کسی که در کمتر از ده روز (مثلاً هر هفته یک ‌بار یا بیشتر) و به‌مدت طولانی (مثلاً سه الی چهار ماه) قصد دارد برای شغل مسافرت کند، همین‌که به مقداری سفر کند که عرفاً این کار را شغل او بگویند، نمازش را باید تمام بخواند